تبلیغات
دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد مشهد - مطالب ehsan rafinezhad
تاریخ : چهارشنبه 4 دی 1392 | 12:27 ق.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

روش حرکت شما را تحت تأثیر قرار می دهد و زمانی رخ می دهد که مشکلی برای سلول های خاص عصبی رخ دهد. به طور معمول این سلول های عصبی یک ماده شیمیایی مهم به نام دوپامین می سازند که به قسمتی از مغز پیامی را برای کنترل حرکت صادر می کنند این ماده به ماهیچه ها کمک می کند که به نرمی حرکت کنند و آن چه شما از آن ها می خواهید انجام دهند. در زمان ابتلا به پارکینسون این سلول های عصبی شکسته می شوند و دوپامین به میزان کافی وجود ندارد و شما برای حرکت هایی که می خواهید انجام دهید با مشکل مواجه می شوید.

بیماری پارکینسون پیش رونده است. به این معنی که در طول زمان بدتر می شود. اما این روند معمولاً به کندی و در طول سالیان رخ می دهد. البته درمان های خوب و مناسبی وجود دارد که به شما برای داشتن یک زندگی کامل کمک می کنند.

ه چیزی باعث بیماری می شود؟

هیچ کس به درستی نمی داند چرا این سلول ها شکسته می شوند اما دانشمندان با انجام مطالعات بسیار به دنبال پاسخ این سوال هستند. آن ها علل متحمل بسیاری مثل افزایش سن و سموم موجود در محیط را بررسی می کنند.

به نظر می رسد در بعضی افراد، ژن های غیر عادی باعث بیماری می شود اما تاکنون مدرک کافی در این زمینه وجود نداشته است.
نشانه های بیماری چه هستند؟

4 نشانه اصلی بیماری عبارت هستند از:

1- رعشه؛ یعنی لرزش و ارتعاش بدن. رعشه بر دست ها، بازوها، پاها و سر شما موثر است.

2- خشکی عضلات

3- کندی حرکات

4- مشکلاتی در تعادل و راه رفتن

افراد معمولاً در سنین 50 تا 60 سالگی نشانه ها را بروز می دهند اما در بعضی افراد این مسئله زودتر آغاز می شود.

رعشه اولین نشانه ای است که شما متوجه اش می شوید و یکی از معمول ترین نشانه های بیماری است. گرچه همه ی افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، این نشانه را ندارند و مهم تر از آن این که هر فرد مبتلا به پارکینسون لزوما این نشانه را بروز نمی دهد.

رعشه اغلب در یک بازو یا پا و یا یک طرف بدن شروع می شود و احتمالاً زمانی که بیدار هستید اما بازوها یا پای آسیب دیده را حرکت نمی دهید بدتر می شود. به عبارتی زمانی که خوابید و یا عضو مصدوم را حرکت می دهید بهتر می شود.

در طول زمان، بیماری همه عضلات بدن را تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند باعث مشکلاتی مثل بلع مشکل و یا یبوست شود. در مرحله بعدی فرد مبتلا به بیماری چهره ای بی حالت پیدا می کند و در صحبت کردن دچار مشکلاتی می شود. بعضی افراد دچار کاهش مهارت های روانی (دمانس) می شوند.
بیماری پارکینسون چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک شما سوالاتی راجع به وضعیت شما، نشانه ها و وضعیت سلامت گذشته ی شما می پرسد و آزمایش های عصب شناختی را انجام می دهد. آزمایش عصب شناختی شامل سوالاتی است که نشان دهنده ی میزان عملکرد مناسب اعصاب شما است. به عنوان مثال، پزشک حرکت شما را بررسی می کند، قدرت عضلات و واکنش های شما را می سنجد و بینایی شما را معاینه می کند. در برخی موارد از شما می خواهد که دارویی را امتحان کنید. اثر بخشی و عملکرد دارو به وی کمک می کند تا بفهمد که شما مبتلا به بیماری هستید یا نه. به علاوه او راجع به حال و حوصله ی شما نیز سوالاتی می پرسد.

البته هیچ آزمایش خون و یا تستی وجود ندارد که به کمک آن پزشک به وجود و یا عدم بیماری پی ببرد. اما آزمایشاتی هست که به پزشک کمک می کند بیماری های دیگری را که می تواند باعث این نشانه ها شود تشخیص دهد. به عنوان مثال ممکن است شما یک آزمایش
MRI داشته باشید تا احتمال سکته و تومور مغزی بررسی شود.
چگونه درمان می شود؟

در حال حاضر درمان خاصی برای پارکینسون وجود ندارد. اما انواع مختلفی از داروها هستند که می توانند نشانه ها را کنترل کنند و به زندگی آسان تر همراه با بیماری کمک کنند.

اگر نشانه ها خفیف باشند، نیازی به درمان نیست. پزشک شما ممکن است ارائه نسخه را به زمان بروز نشانه ها موکول کند و بعد در صورت بدتر شدن بیماری میزان دارو را تغییر می دهد.

به علاوه ممکن است مجبور به مصرف چندین نوع دارو به صورت هم زمان باشید تا بیماری به طور کامل کنترل شود.
Levodopa (لوُدوپا) که L- dopa هم نامیده می شود بهترین دارو برای کنترل نشانه های بیماری است. اما ممکن است در صورت مصرف در زمان طولانی و یا دوز بالا باعث ایجاد مشکلاتی شود.

گاهی پزشکان در مراحل اولیه بیماری از داروهای دیگری استفاده می کنند که استفاده از لوُدوپا را به تأخیر می اندازد. اما سایر داروها به اندازه لوُدوپا در کنترل نشانه ها موثر نیستند و به علاوه دارای اثرات جانبی هستند.

تصمیم راجع به این که چه موقع مصرف دارو شروع شود و چه دارویی اول استفاده شود برای هر فرد مبتلا، متفاوت است. پزشک شما به شما کمک می کند که انتخاب درستی داشته باشید.

در برخی موارد درمانی تحت عنوان تحریک عمیق مغزی به کار گرفته می شود. به این منظور جراح سیم هایی را در مغز شما جایگزین می کند. سیم ها پیام های الکتریکی جزئی را به قسمتی از مغز شما ارسال می کند که حرکت را کنترل می کند. این پیام های جزئی به آن قسمت از مغز کمک می کند تا بهتر عمل کند.
کارهایی بسیاری هست تا در خانه انجام دهید و در حد امکان مستقل و سالم باشید.

غذاهای سالم بخورید، به میزان نیاز استراحت کنید، از انرژی خود عاقلانه استفاده کنید و تمرینات منظمی را هر روز انجام دهید.

ورزش درمانی و کار درمانی هم می تواند مفید باشد.
بیماری پارکینسون چگونه زندگی را تحت تأثیر قرار می دهد؟

تشخیص این که شما به یک بیماری بلند مدت پیش رونده مبتلا هستید، زندگی شما را تغییر می دهد. طبیعی است اگر مجموعه ای از احساسات متفاوت را داشته باشید ممکن است احساس عصبانیت، نگرانی و غم کنید و یا راجع به آن چه پیش روی شما است نگران باشید. توضیحات بعدی کمک می کند تا مسائل کوچکی را در ذهن داشته باشید.

هیچ کس به درستی نمی داند که بیماری شما چگونه پیش می رود اما به طور معمول این بیماری به آهستگی پیشرفت می کنند. بسیاری از افراد سال های طولانی تنها با نشانه ی اصلی مثل رعشه در یک دست زندگی می کنند.

بسیاری از افراد مبتلا به پارکینسون می توانند برای زمان طولانی با این بیماری فعالیت کنند و البته این کار را می کنند. هر چند وقتی بیماری بدتر می شود، شما باید روش کارتان را عوض کنید. می توانید در باره این که چگونه خود را تطبیق دهید (از پزشک) کمک بگیرید.

مهم این است که در مراقبت های سلامت خود نقش کلیدی داشته باشید. هر چه می توانید راجع به بیماری اطلاعات کسب کنید در همه ی جلسات درمانی حاضر شوید و هر چه پزشک تان می گوید انجام دهید.

افسردگی در افراد مبتلا به پارکینسون طبیعی است. اگر خیلی غمگین و یا ناامید هستید برای دیدار با یک مشاور با پزشک تان صحبت کنید. داروهای ضد افسردگی هم مفید هستند.

دانستن این که تنها نیستید بسیار مفید است. از پزشک خود راجع به گروه های حمایتی بیماری سئوال کنید و یا به گروهای آنلاین بپیوندید.

بیماری پارکینسون علاوه بر فرد مبتلا بر نزدیکان وی هم موثر است. پس مطمئن شوید که آن ها را هم در تصمیم گیری ها سهیم می کنید. به آن ها کمک کنید که راجع به بیماری اطلاعات کسب کنند و حمایت های لازم را دریافت کنند.




طبقه بندی: بیماری ها، پرستاری داخلی-جراحی 4،

تاریخ : چهارشنبه 4 دی 1392 | 12:19 ق.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad



محققان هشدار دادند که چاقی در دختران نوجوان می‌تواند عامل مهمی در بروز افسردگی آنها باشد.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان ایسنا، چاقی در واقع فاکتور خطرزایی برای ایجاد علائم افسردگی در برخی از دختران است.


کیم بوتل استادیار روانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا در این باره خاطرنشان کرد: این یافته حائز اهمیت است، چون علائم چاقی بعنوان پیش فاکتوری برای ابتلا به افسردگی حاد در نظر گرفته می‌شوند.

بر اساس یافته‌های مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا، چاقی دوران کودکی طی ۳۰ گذشته تا بیش از سه برابر افزایش داشته و نسبت چاقی در بین نوجوانان ۱۲ تا ۱۹ سال از ۵ درصد به ۱/۱۸ درصد در سال ۲۰۰۸ افزایش یافته است.

مجله روانشناسی سلامت در گزارشی در این زمینه نوشت: به همین ترتیب مرکز تحقیقات ملی مصرف دارو و سلامت در آمریکا با ارائه گزارش سالانه‌ای تاکید کرد که دو میلیون نوجوان ۱۲ تا ۱۷ ساله در سال ۲۰۰۷ حداقل یک دوره ابتلا به افسردگی را تجربه کرده‌اند.

بوتل و دستیارانش با علم به اینکه دوران نوجوانی زمان بسیار مهمی در طول عمر انسان محسوب می‌شود، تاثیر چاقی را در ابتلا به افسردگی در این گروه سنی مورد بررسی قرار دادند.

به گزارش ایسنا، همانند هر بیماری دیگری مثل انواع بیماریهای قلبی یا پوستی، بیماری افسردگی نیز اشکال مختلفی دارد که با تقسیم بندی مناسب، تشخیص و درمان آن ساده‌تر می‌شود. البته لازم به ذکر است که تحقیقات علمی‌ برای تشخیص و مقابله صحیح با این اختلال روانی همچنان ادامه دارد و ممکن است در آینده اشکال دیگری از آن نیز مشخص و معرفی شود.

به گفته محققان؛ در حال حاضر سه دسته عمده افسردگی عبارت از افسردگی شدید، افسردگی پایدار اما خفیف و اختلال دو قطبی هستند. البته بیماران ممکن است انواع متفاوت از علائم و نشانه‌ها را داشته‌ باشند که ترکیبی از انواع مختلف آن باشد.

 

 




طبقه بندی: بیماری ها،

تاریخ : چهارشنبه 4 دی 1392 | 12:10 ق.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

استئومیلیت (Osteomyelitis) یا ورم استخوان (کورک استخوان یا التهاب مغز استخوان) به معنی عفونت استخوان و مغز استخوان است که در آن تمام استخوان های بدن ممکن است دچار عفونت شوند.این بیماری در کودکان در دوره رشد سریع (14-5 سال )، به خصوص در جنس مذکر شایع تر است .
علت این بیماری اغلب عفونت استافیلوکوکی است ولی سایر باکتریها مانند استرپتوکوک، انتروباکترها و مایکوباکتریوم و گاه قارچها نیز می توانند علت آن باشند. علاوه براین، باکتری های بین استخوانی در مقابل آنتی بیوتیک ها مقاومت پیدا می کنندکه موجب استئومیلیت مزمن میشود. استئومیلیت به خصوص نوع مزمن آن می تواند به فلج شدن، قطع عضو و حتی مرگ نیز بینجامد. ورم استخوان مزمن در افراد بالغ به ویژه معتادان تزریقی، افراد با ضعف ایمنی، افراد ناتوان و بیماران مرض قند شایعتر است.
باکتری ممکن است از این منابع و از طریق جریان خون به استخوان گسترش یابد: شکستگی پا یا سایر صدمات،کورک یا کفگیرک یا هرگونه ضایعه پوستی، عفونت گوش میانی یا ذات الریه، بیماری های تضعیف کننده مقاومت بدن، رشد سریع در طی کودکی، دیابت شیرین ،کاشتن وسایل ارتوپدی (مثلا زانوی مصنوعی)، مصرف وریدی داروها
در کودکان مبتلا به این بیماری، اغلب استخوان های بلند مانند استخوان ران، درشت نی و استخوان بازو تحت تاثیر قرار می گیرند و در افراد بزرگسال، معمولا استخوان های لگن، ستون فقرات و گاه فک مورد تاثیر واقع می شوند. استئومیلیت بحرانی و حاد، همواره می تواند در کودکان رخ دهد.وقتی افراد بزرگسال تحت تاثیر قرار می گیرند، می تواند به علت مقاومت ضعیف شده میزبان باشد.
سوء مصرف دارو به صورت درون وریدی، دندان عصب کشی شده که منجر به عفونت آن می شود. استئومیلیت در 1 تا 3 درصد بیماران به صورت یک بیماری درآمیخته با توبرکلوسیس ریوی در می آید، در این حالت، باکتری از راه سیستم گردش خونی به استخوان نفوذ می کند و اول از همه به علت غلظت بالای اکسیژن، رطوبت بین مفصلی را آلوده می کند و سپس به استخوان مجاور نفوذ کرده و آن را آلوده می کند. در ورم حاد استخوان علایم شایع عبارتند از: تب که گاهی تنها علامت بیماری است. درد، تورم، قرمزی، گرمی و احساس درد با لمس برروی استخوان مبتلا شده، به خصوص هنگام حرکت دادن مفصل مجاور آن . مفاصل مجاور ناحیه مبتلا نیز ممکن است دچار التهاب،قرمزی، گرمی و تورم باشند، احساس ناخوشی عمومی. در کودکان ، خودداری از حرکت دادن اندام، خودداری از راه رفتن، لنگیدن هنگام راه رفتن یا جیغ زدن هنگام لمس وجود درد را نشان می دهد.
و در ورم استخوان مزمن علایم شایع شامل این موارد هستند: ممکن است خروج چرک از آبسه پوستی را بدون تب یا درد شدید واحساس ناخوشی عمومی داشته باشیم (گاه همراه با علائم ورم استخوان حاد).همچنین در ورم استخوان مزمن بخش هایی از استخوان بافت مرده می شوند و بدن در اطراف این بخش های بافت مرده شروع به استخوان سازی می کند و گریبانه ای از استخوان پدید می آورد.  برای درمان،این بیماری معمولا با درمان فوری و شدید قابل علاج است. اصول درمان بر تجویز طولانی آنتی بیوتیک قوی (گاه ماه ها) و دبریدمان استوار است. درمان استئومیلیت مزمن دشوار است. آنتی بیوتیک هایی مانند وانکومایسین، سفالوسپورینهای نسل سوم و چهارم و... مفیدند.مقدار بالای آنتی بیوتیک ها، با وجود آنتی بیوتیک های قوی جدید، تجویز وریدی آنتی بیوتیک ها که سابقا یک ضرورت بود ممکن است دیگر لازم نباشد. تجویز آنتی بیوتیک چه به صورت خوراکی و چه وریدی ممکن است 8 تا 10 هفته لازم باشد. مسهل هاهم در صورت بروز یبوست با دوره طولانی استراحت در بستر تجویز می شوند.علاوه بر مصرف داروها و استراحت این موارد هم ممکن است برای بهبودی لازم باشند:1)عضو مبتلا را در سطح بدن نگه داشته یا با قراردادن بالش زیر آن  عضو را بالا نگه دارید و آن را بی حرکت کنید. از آویزان نگه داشتن عضو عفونی شده خودداری کنید.2)سایر نواحی غیرمبتلا به بیماری را فعال نگه دارید تا از بروز زخم ها در دوره طولانی استراحت در بستر پیشگیری کنید. 3) بستری شدن در بیمارستان برای جراحی جهت برداشت قسمت درگیر استخوان و / یا برای تجویز مقدار بالای آنتی بیوتیک ها (گاهی به صورت وریدی) ممکن است ضرورت یابد.4) ممکن است لازم باشد وسایل ارتوپدی قبلا کاشته شده (مثل زانوی مصنوعی ) خارج شود. دو تا سه هفته پس از برطرف شدن علایم در بستر استراحت کنید. پس از آن فعالیت های طبیعی خود را به تدریج دوباره شروع کنید.رژیم خاصی نیاز نیست . از یک رژیم متعادل استفاده کنید و در صورت نیاز از مکمل های مواد معدنی و ویتامین ها استفاده کنید.




طبقه بندی: پرستاری داخلی-جراحی 3، بیماری ها،

تاریخ : چهارشنبه 4 دی 1392 | 12:08 ق.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

 

اشکال دارویی ] ( اسم تجاری ) اسم ژنریک

 

–1 آنتی اسید Drugs Antacid

 

1 – Almgs ( Digel – Magel ) [ Syr susp – Tab Chew

2 – Almg ( Maalox ) [ Syr Susp – Tab Chew

3 – Magnesium Hydroxid ( MOM ) [ Sur Susp

4 – Aluminum Hydroxid (Aluminum – Gel ) [ Syr Susp – Tab Chew

 

-2 مهار کننده گیرنده هیستامین Drugs H2 Blocker

 

1 – Cimetidine ( Tagamet ) [ Tab 200mg – Amp200mg

2 – Ronitidine ( Zantac ) [ Tab 150mg – Amp 50mg – Syr 75”150” 200mg

3 – Fomotidine ( Pepsid ) [ Tab 20”40 mg

 

- 3مهار کننده پمپ پروتونDrugs Proton pump inhibitor

 

1 – Omeprazole ( Losec ) [ Cap 20mg

2 – Pantoprazole ( Pantazol ) [ Tab E.C 20”40mg – Vial 40mg

3 – Lansoprazole ( Zoton ) [ Cap 15 “ 30 mg

4 – Sucralfate [ Tab 500mg

 

–4 داروهای یبوست (ملین و مسهل ) Drugs Constipation

 

1 – Powder Psyllium Musylium

2 – ( Milk of magnesium ( MOM)

3 – Tab C – Lox

4 – Supp Glycerin

5 – Powder Sorbitol

6 – Bisacodyl ( Dulcolax ) [ Tab 5mg – Susp 5 “10 mg

7 – Syr Lactolose

8 – caster oil

9 – Liquid Paraffin

 

–5 داروهای کنترل اسهال Drugs Diarrhea

 

1 – Powder O.R.S

2 – Diphenoxylate ( Lomotil ) [Diphenoxylate + Atropine

3 – Lopramide ( Lomodium – Apo lopramide ) [ Tab 2mg

 

–6 داروهای ضد تهوع و استفراغ Drugs Anti-nausea and vomiting

 

1– Metoclopramide ( Plasil ) [ Tab 10mg – Amp 10mg – Drop 4 mg/ml

2 – dimenhidrinat ( Dramamine ) [ Tab 50 mg

3 – Cinnarizine ( Cinageron ) [ Tab 25” 75 mg

4 – Betahistine ( Vertilax – Betaserc ) [ Tab 8mg

5 –Promethazine ( Phenergan ) [ Syr 5 mg/ml – Amp 50mg – Tab 25mg

6 – Vit B6 [ Tab 40mg – Amp 100” 300 mg

7 – Ondansetron [ Tab 4 mg – Amp 2 mg

8 – Granisetron ( Kytril ) [ Tab 1 mg – Amp 1 mg

 

–7 داروهای ضد اسپاسم گوارشی (آنتی موسکارینی ها( Drugs Gastrointestinal antispasmodic

 

1 – Hyoscine ( Buscopan ) [ Tab 10mg – Amp 20mg – Supp 7.5 “ 10

2 – Dicyclomine [ Tab 10mg – Amp 20mg – Elixir 10mg/5ml

3 – Clidinium – c ( Librax ) [ Clidinium + Chlordiazepoxide

4 – Belladonna – pb [ Tab – Elixir]

 

–8 داروهای مورد استفاده در بیماریهای التهابی روده ( کولیت اولسراتیو و کرون)

 

1 – Sulfasalazine [ Tab E.C 500mg

2 – Mesasalazine ( Asacol – Pentasa ) [ Tab E.C 250 “ 500 mg

3 – Metronidazole [Tab250mg – Vag tab500mg – Vag supp500 mg – Amp500 mg – Top gel]

4 – % Ciprofloxacin [ Tab 250 “ 500 mg – Drop – Vial 0/2

 

–9 داروهای متفرقه در بیماریهای گوارشی Drugs Other gastrointestinal

 

1 – Dimethicone [ Tab Chew 40mg – Drop

2 –Cisapride ( propulsid ) [ Tab 10mg – Syr 1 mg/ml

3 –Bismuth ( De – nol ) [ Tab 102mg

4 – Pancreatin [ Tab E.C

5 – Digestive [ Tab E.c

6 - Anti Hemorrhoid [ Oint – Supp




طبقه بندی: دارو شناسی،

تاریخ : پنجشنبه 21 آذر 1392 | 12:22 ب.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

مجله پزشكی نیوانگلند در مقاله جدیدی اعلام كرد: فقر آهن با بروز نارسایی قلبی ارتباط دارد. نتایج یك تحقیق جدید در این زمینه نشان می‌دهد كه با كشف این رابطه می‌توان به روش‌های جدیدی برای درمان مبتلایان به نارسایی قلبی دست یافت.
  محققان می‌گویند؛ توجه به مشكل فقر آهن و بهبود آن در درمان بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلب حائز اهمیت است.
  به گزارش ایسنا، فقر آهن یا کم خونی عارضه‌ای است که درآن تعدادی از گلبول‌های قرمز یا مقدارهموگلوبین موجود درخون کاهش می‌یابد و تبادل اکسیژن و دی اکسیدکربن بین خون و سلول‌ها دچار اختلال می‌شود.
  ازعلل ایجاد کننده کم خونی می‌توان کمبودهای تغذیه‌ای، خونریزی، ناهنجاری‌های ژنتیکی، بیماریهای مزمن یا مسمومیت‌های دارویی را نام برد. منظور از کم خونی‌های تغذیه‌ای، کم خونی‌هایی است که در اثر دریافت کم مواد مغذی ایجاد می‌شوند.
  از مهم‌ترین مواد غذایی جهت خون سازی که کمبود آن در بدن موجب بروز کم خونی می‌شوند، می‌توان به آهن، ویتامین ب 12 و اسید فولیک اشاره کرد که از بین آنها کم خونی ناشی از فقر آهن یکی از شایع‌ترین نوع کم خونی تغذیه‌ای است.
  فقرآهن یکی از شایع‌ترین اختلالات تغذیه‌ای در کشورهای در حال توسعه و مهمترین نوع کم خونی تغذیه‌ای در کودکان و زنان در سنین بارداری است که با ایجاد گلبول‌های قرمز کوچک و کاهش میزان هموگلوبین مشخص می‌شود.
  اگرچه پیامدهای اقتصادی و اجتماعی کم خونی فقرآهن به صورت کمیتی محاسبه نشده ولی لازم است به این نکته توجه شود که این بیماری سبب اتلاف منابع و مراقبت‌های بهداشتی، کاهش بهره وری در اثر افزایش میزان مرگ و میر، ابتلا به بیماری در مادران و کودکان و بالاخره کاهش ظرفیت جسمی و روانی در بخش بزرگی از جامعه می‌شود.
  میزان نیاز به آهن براساس سن، جنس و وضعیت فیزیولوژیکی افراد متفاوت است. مثلاً زنان باردار به علت افزایش حجم خون، رشد جنین و جفت و سایر بافتها به آهن بیشتری نیاز دارند. به همین دلیل بیش از سایرین در معرض خطر کم خونی قرار دارند.
در شیرخواران - در صورت سلامت مادر- ، میزان آهن موجود در شیر مادر برای چهار تا شش ماه اول زندگی کافی است ولی در مورد نوزادانی که با وزن کم متولد می‌شوند ذخایرآهن کم بوده و باید بعد از سه ماهگی آهن اضافی به صورت قطره خوراکی خورانده شود.
  به گفته متخصصان تغذیه؛ میزان آهن خون را می‌توان با مصرف مواد غذایی سرشار از این ماده معدنی مانند گوشت قرمز، فرآورده‌های لبنی، غذاهای غنی از آهن، نان سبوس دار و سبزیجات با برگ‌های پهن به رنگ سبز تیره افزایش داد. همچنین لازم است كه میزان جذب آهن در بدن هر فرد با كمك متخصص اندازه‌گیری و بررسی شود.




طبقه بندی: بیماری ها،

تاریخ : پنجشنبه 21 آذر 1392 | 12:14 ب.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

پوست قشری است که اندام ما را در بر می گیرد و مرز میان بیرون و درون است. این پوست ماست که در تماس مستقیم با دنیای خارج است و به همین دلیل نماد مرز بندی ما و دیگران است. اهمیت نقش عوامل روحی- روانی در بیماری های پوستی برای متخصصین پوست به خوبی شناخته شده است.


تعامل بین پوست و ذهن افراد به اشکال مختلف تظاهر می کند. مثلا در مورد بیماری های عود کننده ای مثل بیماری های التهابی پوست(مانند اگزما، پسوریازیس و آکنه) نقش تشدید کننده ی استرس و عوامل هیجانی به اثبات رسیده است.
از طرف دیگر بروز ضایعات و مشکلات پوستی به علت ایجاد ظاهر نازیبا سبب فشار روحی در فرد می شود و در مورد بیماری هایی مثل ویتیلیگو و آلوپسی آره آتا مشکل اصلی و عمده بیمار فشار روانی ایجاد شده به علت نازیبا شدن است.

گاهی پزشکان متخصص پوست با بیماری هایی مواجه می شوند که توسط خود بیمار ایجاد شده و در واقع ضایعات بوسیله خود بیمار القا گردیده است که می توان به مواردی مانند هذیان پارازیتوز، تریکوتیلومانیا، نوروتیک اکسکوریشن و درماتیت ساختگی اشاره کرد.
همچنین بیمارانی فقط با شکایت حسی پوستی مثل خارش مزمن ایدیوپاتیک،
FORMICATION یا احساس راه رفتن مورچه روی پوست، سوزش، سوزن سوزن شدن و علائم عجیب و غریب دیگر مراجعه می کنند.

هذیان پارازیتوز، تریکوتیلومانیا، نوروتیک اکسکوریشن و درماتیت ساختگی همگی اختلالات اولیه روان پزشکی هستند و در این موارد هیچ اختلال اولیه پوستی، طبی و عصبی وجود ندارد. اولین قدم در مورد این بیماران افتراق این حالت ها از موارد دیگر و اطمینان از منشا روان شناختی آنهاست، چون بیماران دارای زمینه های طبی یا عصبی مثل خارش اورمیک یا
NOTALGIA PARESTHETICA نیز می توانند فقط با ضایعاتی مراجعه کنند که توسط خود آنها ایجاد شده است و به همین علت سایر علائم روحی روانی را نیز باید مد نظر قرار داد.

در هذیان پارازیتوز بیماران به شکل غیر واقع بینانه عقیده دارند که بوسیله حشرات، کرم ها یا دیگر ارگانیسم ها آلوده شده اند. هذیان پارازیتوز اغلب در دو گروه مجزا دیده می شود:

الف- در بیماران جوان تر که شیوع بیماری بین مرد و زن مساوی است و بین هذیان و وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین واعتیاد به مواد مخدر رابطه ای وجود دارد.
ب- بیماران پیرتر که عمدتا زنان هستند که اعتیاد به مواد مخدر یا سطح اقتصادی-اجتماعی پایین در آنها به اثبات نرسیده است.
در هر دو گروه سنی بیماران درباره آلودگی انگلی خود اعتقادی هذیانی دارند. همچنین بیشتر بیماران شکایت از
FORMICATION (خزیدن، گاز گرفتن، و احساس سوزن سوزن شدن) دارند. این بیماران حتی نمونه های گوناگونی از قطعات انگل ها را در قوطی های کوچک همراه خود نزد پزشک می آورند.

ضایعات خود القا شده ی پوستی مکرر می توانند شکلی شبیه دهانه ی آتشفشان ایجاد کنند که اصطلاحا به آنها آتشفشان های ماه گفته می شود، زیرا این بیماران پوست خود را به طور عمیقی می خراشند که تلاش برای خارج کردن " پارازیت یا انگل" است.
تظاهرات بالینی بیماری حاد یا مزمن است. این بیماران می توانند از نظر اجتماعی منزوی شوند، چون می ترسند افراد دیگر را با آلودگی خود آلوده کنند.

به دلیل اینکه داروهای تفننی مثل آمفتامین و کوکائین می توانند حالت فورمیکاسیون (
FORMICATION) یا توهم را ایجاد کنند، باید شرح حال قبلی یا جاری اعتیاد یا استفاده مواد رد شود.
بیماران با اختلال وسواسی
OBSESSIVE COMPULSIVE که وسواس که روی یک نمای بخصوص پوست خود داشته باشند، به راحتی با یک بیمار دچار هذیان پارازیت اشتباه می شود.
تریکوتیلومانیا (TRICHOTILLOMANIA)
تریکوتیلومانیا اشاره به حالتی دارد که بیمار موهای خود را می کند. این فرم از آلوپسی را باید از دیگر حالت های ریزش مو تمایز داد.
تریکوتیلومانیا را می توان در هر گروه سنی حتی کودکان 18 ماهه نیز مشاهده کرد. تظاهر بالینی به صورت یک منطقه از سر دچار ریزش موی ناکامل است(آلوپسی ناقص) که محدوده نسبتا مشخصی دارد و موهای باقیمانده با طول های متفاوت در این منطقه دیده می شوند. این حالت اغلب ناحیه جلوی پیشانی (
FRONTAL) و فرق سر(VERTEX) را مبتلا می کند، ولی گاهی می تواند بطور منتشر کل پوست سر را گرفتار کند. این حالت همچنین ابروها، مژه ها و به طور نادر موهای ناحیه تناسلی را گرفتار می کند. موها کنده شده یا موجی می شوند و کمتر شکستگی شفت مو وجود دارد.

نوروتیک اکسکوریشن (NEUROTIC EXCORIATION)
نوروتیک اکسکوریشن اصطلاحی است که برای تعریف خراشیدگی های پوستی با منشا روانی به کار می رود. بیماران با نوروتیک اکسکوریشن معمولا با اکسکوریشن های مولتی پل در نواحی دسترس بدن مراجعه می کنند. ضایعات اغلب روی صورت، نمای اکستانسور اندام ها و نواحی در دسترس پشت است. ضایعات اغلب به شکل خفیف در بالا و طرفین کمر به ص
ورت قرینه و شبیه به بال های پروانه دیده می شوند. زمینه ها و بیماری های روانی که معمولا در بیماران با نوروتیک اکسکوریشن دیده می شود شامل افسردگی، اضطراب و اختلال OBSESSIVE COMPULSIVE است.

درماتیت ساختگی (FACTITIAL DERMATITIS)
در درماتیت ساختگی بیمار از ابزار و مواد پیچیده مثل اشیاء تیز، مواد شیمیایی سوزاننده یا تزریق مواد برای القاء ضایعات پوستی استفاده می کند.
به علت تظاهرات بالینی متفاوت معمولا این ضایعات به واسطه وجود خصوصیات مشخص و خاصی مثل گوشه های تیز و تصاویر غیر معمول در نواحی به راحتی قابل دسترسی مشخص می شود. معمولا مشکلی در افتراق این ضایعات از بیماری های پوستی واقعی یا از نوروتیک اکسکوریشن وجود ندارد. ظاهر ضایعات وابسته به متد و روش خاص بیمار مورد استفاده برای ایجاد ضایعه است. تیپ های بخصوصی از اختلالات روانی زمینه ای مثل تمارض، سایکوز(جنون) و اختلالات شخصیتی که به وسیله رفتار خویش ویرانگر مشخص می شوند(مثل اختلال شخصیتی مرزی)، اغلب همراه با این بیماران دیده می شود.

 



تاریخ : شنبه 13 مهر 1392 | 11:36 ق.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad


کیفیت بد خواب ممکن است باعث آثار بدتری نسبت به یک خستگی ساده شود. یک
بررسی جدید مقدماتی، بی‌خوابی را با ساخته‌شدن پلاک‌های مغزی که در افراد مبتلا به
آلزایمر دیده می‌شود، ارتباط داده است
. ..

به گزارش هلث‌دی، پژوهشگران در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت
لوییس آمریکا الگوهای خواب 100 فرد سالم از لحاظ روانی با سن بین 45 تا 80 سال را
که نیمی از آنها سابقه خانوادگی بیماری آلزایمر داشتند، تحت‌نظر گرفتند. یافته‌های
این پژوهشگران نشان داد افرادی که بیش از 5 بار در هر ساعت از خواب می‌پرند، نسبت
به افرادی که آشفتگی خواب‌شان کمتر از این حد است با احتمال بیشتری ممکن است دچار
تجمع پلاک‌های آمیلوییدی در مغز شوند
.

تجمع پلاک‌های پروتئینی آمیلویید در مغز، یکی از خصوصیات بیماری آلزایمر
است که حافظه و مهارت‌های استدلالی فرد را مختل می‌کند.این پلاک‌ها که با اسکن‌های
مغزی و آزمایش مایع نخاعی قابل کشف هستند، ممکن است سال‌ها پیش از بروز علایم
آلزایمر ظاهر شوند
.


 




طبقه بندی: بیماری ها،

تاریخ : چهارشنبه 10 مهر 1392 | 10:51 ب.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

دکتر طوبی کاظمی در گفت‌وگو با ایسنا گفت: عصاره میوه زرشک مقادیر زیادی ویتامین C دارد که موجب افزایش فعالیت سیستم ایمنی و جذب آهن می‌شود.

کاظمی تصریح کرد: بیماری‌های قلبی عروقی امروزه به یک مشکل جدی در جوامع بشری تبدیل شده و داروهای زیادی نیز برای درمان این بیماری‌ها ساخته شده است، اما این داروها دارای عوارض جانبی زیادی است.وی ادامه داد: میوه زرشک طبیعتی سرد و خشک دارد و در طب سنتی به کار می رود.

این متخصص قلب وعروق اظهار کرد: زرشک با دارا بودن بربرین (berberin)، دارای اثرات مفید برای
قلب است و خاصیت ضد آریتمی، اثرضد پرفشاری خون داشته و کاهش دهنده مقاومت عروقی است.

کاظمی تصریح کرد: میوه زرشک به دلیل داشتن اسیدهای آلی ملایم بوده و برای
درمان سنگ کلیه مناسب است.
وی از خواص میوه زرشک به اثر تصفیه کننده و ضدعفونی کننده خون، منقبض
کننده عروق، پایین آوردن تب، کاهش تورم و فشارخون، تنظیم و ضربان عضلات قلب اشاره کرد.

کاظمی گفت: از برگ زرشک به تنهایی یا با مخلوط داروهای مناسب می توان برای زخم روده، رفع اسهال‌های مزمن استفاده کرد.

این متخصص قلب وعروق تصریح کرد: جویدن برگ زرشک باعث سفتی لثه‌ها می شود.

کاظمی ادامه داد: در موقع آنژین و گلودرد می توان دم کرده برگ زرشک
راغرغره کرد.
این متخصص قلب وعروق از خواص پوست ریشه زرشک به برطرف کردن بی اشتهایی،
از بین بردن سوء هاضمه، درمان زردی و یرقان، تنظیم اعمال دستگاه گوارش اشاره کرد.


برچسب ها: طب گیاهی و سنتی،

تاریخ : چهارشنبه 10 مهر 1392 | 10:34 ب.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

  ژلوفن دارویی است جزء دسته داروهای ضد التهایی غیر کورتونی بوده که متاسفانه مصرف خودسرانه آن به شدت رواج پیدا کرده است

 

دکتر احمد رهنمای چیت ساز نایب رئیس انجمن داروسازان تهران در گفتگو با باشگاه خبرنگاران تعدادی از عوارض و مضرات این دارو را به شرح زیر عنوان نموده است

 

 آسیب به کبد: از آنجاییکه این دارو در کبد متابولیزه می شود تا قابلیت جذب داشته باشد بنابراین مصرف زیاد آن به کبد فشار می آورد و به آن آسیب میرساند

  آسیب به کلیه: دفع دارو از طریق کلیه صورت می گیرد و مصرف بیش از حد آن بر کلیه اثر می گذارد، چون دفع این دارو از طریق کلیه و به صورت ادرار است مبتلایان به ناراحتی های خیلی شدید کلیه نیز نباید از این دارو استفاده کنند همچنین کسانی که به ترکیبات آسپیرین حساسیت دارند

 آسیب به معده: افراد مبتلا به زخم معده نیز ژلوفن  برایشان مضر است

 به طور کلی توصیه می شود تمامی داروها در سه ماهه اول بارداری استفاده نشود. مصرف این دارو باعث بروز اختلالات جنینی می شود و ژلوفن  خطرناک ، برای افراد مبتلا به آسم، فشار خون (حجم خونشان را بالا می برد)، زخم معده یا کولیت، ناراحتی های خونی مثل هموفیلی و افرادی که مشکلات انعقادی دارند

 افرادی که داروهای آنتی دیابتیك استفاده می کنند نباید ژلوفن بخورند چرا که ژلوفن باعث افزایش اثر ضد قند داروهایشان    می شود و افت ناگهانی قند و به دنبال آن بروز شوک را به همراه دارد



تاریخ : پنجشنبه 4 مهر 1392 | 10:49 ق.ظ | نویسنده : ehsan rafinezhad

سلام به تمامی دوستان و دانشجویان عزیز پرستاری. اول تشکر میکنم از دوست عزیزم مجتبی اسدپور بخاطر ایجاد این وب که برای اطلاع رسانی به دانشجویان پرستاری ایجاد کرده و منم به نوبه خودم بعنوان یکی از نویسندگان این وبلاگ سعی میکنم مطالب علمی و به روزی رو برای شما دوستان فراهم کنم .انشاا...

با کمال احترام احسان رفیع نژاد